Test miłości z imionami

Metoda LOVES zamienia dwa imiona w rząd pięciu liczb. Każda z nich mówi, ile razy jedna z liter L, O, V, E i S występuje w obu imionach razem; samego słowa LOVES się nie liczy. Potem każdą cyfrę dodaje się do następnej i z sum powstaje nowy, krótszy rząd. Gdy zostaną dwie cyfry, czyta się je jako wynik w procentach.

W skrócie: procent miłości powstaje z samych liter, bez losowania i bez ukrytego wzoru. Najpierw liczy się w obu imionach każdą z pięciu liter słowa LOVES i zapisuje wyniki w tej kolejności. Litery z polskimi znakami, takie jak Ł czy Ó, nie liczą się przy tym jako L ani O. Następnie dodaje się sąsiednie cyfry, od lewej do prawej, rząd po rzędzie. Gdy suma cyfr wynosi 10 lub więcej, zapisuje się ją jako dwie cyfry, więc rząd może się na chwilę wydłużyć. Dodawanie kończy się, gdy w rzędzie zostaną najwyżej dwie cyfry, a te dwie dają wynik od 0% do 99%. Czasem rząd wraca do wcześniejszego układu albo ciągle rośnie i wtedy wyniku nie ma: tester pokazuje „Miłość bez końca”. Te same imiona zawsze dają ten sam rachunek, widoczny krok po kroku pod wynikiem.

Zasady pochodzą z artykułu „Endless love: On the termination of a playground number game”, który Iain G. Johnston z Uniwersytetu w Birmingham opublikował w 2016 r. w Recreational Mathematics Magazine. To zabawa z angielskiego obszaru językowego: litery biorą się ze zdania w rodzaju „Alice loves Bob”, czyli „Alice kocha Boba”.

Zapis sumy jako dwóch cyfr i koniec rachunku na dwóch cyfrach to zasady przyjęte przez tę stronę za przykładami Johnstona. Imiona z polskimi znakami liczą się według osobnych reguł dla liter.

Zofia i Nikodem dostają metodą LOVES wynik 75%. Licznik liter daje L 0, O 2, V 0, E 1, S 0, a dodawanie przechodzi przez rzędy 02010 → 2211 → 432 → 75.

Ministerstwo Cyfryzacji podaje na portalu dane.gov.pl, że dziewczynkom urodzonym w 2025 r. najczęściej nadawano imiona Zofia, Zuzanna i Maja, a chłopcom Nikodem, Antoni i Leon. Pary w tabeli łączą imiona z tego samego miejsca na obu listach, na przykład Zuzanna i Antoni.

Dopasowanie imion nie ma tu nic wspólnego z ich znaczeniem ani popularnością, bo liczą się wyłącznie litery. Maja i Leon mają nawet ten sam rząd startowy co Alice i Bob z artykułu Johnstona, więc przechodzą przez te same rzędy 11010 → 2111 → 322 → 54. W przypadkach kontrolnych tester powtarza ten rachunek oraz oba wyniki pary Zofia i Nikodem.

Słowo KOCHA zastępuje w tej wersji angielskie LOVES: liczy się K, O, C, H i A w obu imionach, a dalej wszystko idzie jak w metodzie LOVES. To pomysł tej strony. Nie udało się znaleźć polskiej publikacji, która opisywałaby taką zabawę na kartce, więc nie jest to tradycyjna polska metoda.

Zofia i Nikodem dostają tu 73% zamiast 75%. Licznik daje K 1, O 2, C 0, H 0, A 1, a rzędy wyglądają tak: 12001 → 3201 → 521 → 73. Inne litery dają po prostu inny rząd startowy, więc wynik jednej metody nic nie mówi o drugiej.

Różnica bywa duża przy imionach z literami K i C. Kasia i Kacper mają 14% przy LOVES i 56% przy KOCHA.

W polskiej pisowni „ch” to dwuznak, ale tester liczy C i H osobno, tak jak przy liczeniu na kartce. Dla pary Michał i Ola licznik KOCHA pokazuje K 0, O 1, C 1, H 1, A 2, co daje 79%.

Tak. Zdarza się, że rząd cyfr wraca do układu, który już się pojawił, albo z każdym krokiem się wydłuża, i wtedy dodawanie nigdy nie dochodzi do dwóch cyfr.

Johnston nazwał taki przypadek „endless love”, czyli miłością bez końca, i zbadał, kiedy ta zabawa podwórkowa w ogóle się kończy. Uniwersytet w Birmingham napisał w komunikacie o jego pracy, że w tę grę gra się na placach zabaw i w internecie na całym świecie.

Johnston podaje przykład pary Steve-O i Esmie, której rzędy idą tak: 01142 → 1256 → 3711 → 1082 → 1810 → 991 → 1810. Od tej chwili rachunek krąży między 991 a 1810, bo z jednego rzędu powstaje drugi i odwrotnie. To pętla bez końca, a tester rozpoznaje powrót rzędu i podaje jego numer.

Drugi przypadek to rzędy, które rosną, bo każda suma 10 lub więcej dokłada dodatkową cyfrę. Tester przerywa rachunek, gdy rząd przekroczy 120 cyfr, i też pokazuje miłość bez końca.

Przy zwykłych imionach to rzadkość. Przeliczenie tej strony obejmuje 1024 rzędy startowe, w których każda z liter LOVES pojawia się najwyżej 3 razy: nigdy nie kończy się 41 z nich, czyli około 4%. Johnston nie znalazł pętli w żadnej parze z 50 najpopularniejszych imion brytyjskich, ale zauważył, że nazwiska zwiększają szansę na miłość bez końca.

Tester liczy ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź i ż jako osobne litery, więc Ł nie jest L, Ó nie jest O, a Ś nie jest S. Poradnia Językowa PWN w odpowiedzi „Współczesny polski alfabet” wymienia 32 litery polskiego alfabetu i liczy wśród nich każdą z tych dziewięciu.

Zapis imienia zmienia więc wynik. Michał i Ola dostają 41%, bo Ł nie liczy się jako L, a ten sam Michał zapisany bez kreski jako Michal dostaje 51%.

Według tej samej porady litery Q, V i X pojawiają się w polszczyźnie tylko w niespolszczonych zapożyczeniach. Dlatego w polskich imionach przy literze V zwykle stoi zero, a W nie liczy się zamiast niej. Oliwia i Leon dostają 95%, a Olivia i Leon 41%.

Litery z akcentami z innych języków liczą się jak podstawowe, na przykład é jak e, a ü jak u. Spacje, łączniki, apostrofy i kropki są pomijane, a cyfr ani symboli tester nie przyjmuje. Imię może mieć najwyżej 40 znaków.

Wikisłownik opisuje „kocha, lubi, szanuje” jako „rodzaj jednoosobowej gry, wróżby czy zabawy polegającej na wyrywaniu płatków z kwiatów w celu przewidzenia uczucia innej osoby”.

Przy każdym zerwanym płatku pada kolejne słowo: kocha, lubi, szanuje, nie chce, nie dba i żartuje, a potem znowu od początku. O wyniku rozstrzyga ostatni płatek. Taka wróżba nie wymaga niczego poza kwiatkiem, a do zrywania nadają się na przykład płatki stokrotki.

Ta strona gra w wyliczankę imionami zamiast płatkami, a to jest jej własny pomysł. Najpierw skreśla wspólne litery, po jednej w każdym imieniu, a potem odlicza pozostałe litery słowami wyliczanki.

Zofia i Nikodem mają wspólne O i I. Po skreśleniu liczba pozostałych liter wynosi 8, a odliczanie kończy się na słowie „lubi”. Gdy imiona składają się z tych samych liter, nie zostaje nic do odliczenia.

Dalsze wersy wyliczanki bywają różne, dlatego tester używa tylko 6 słów z jej początku.

Nie. Wynik zależy wyłącznie od liter w imionach, więc opisuje pisownię, a nie uczucia, i nie przewiduje, czy związek przetrwa.

Test miłości z imionami nie jest naukowo zweryfikowany i nie ma takich ambicji: to zabawa, tak samo jak wyliczanka z płatkami.

Psychologowie badali za to same imiona. Jones, Pelham, Carvallo i Mirenberg opisali w 2004 r. w Journal of Personality and Social Psychology, że ludzie częściej, niż wynikałoby z przypadku, biorą ślub z osobami o podobnym imieniu lub nazwisku.

Simonsohn w 2011 r. w tym samym czasopiśmie powtórzył te wyniki, ale pokazał, że najpewniej tłumaczą je inne czynniki: pokolenie, miejsce zamieszkania i pochodzenie etniczne oraz odwrócona zależność przyczynowa. Żadne z tych badań nie łączy liczenia liter z miłością.

Inne kalkulatory sięgają po dodatkowe dane. Numerologia przypisuje literom liczby, a obok niej pojawiają się znaki zodiaku i data urodzenia. Ten tester nie korzysta z żadnej z tych rzeczy i nie ocenia, jaka kompatybilność łączy dwie osoby.

Na urodzinach albo w walentynki tester działa jak szybka gra imprezowa: imiona wpisuje się po kolei, a wszyscy widzą rachunek na jednym ekranie.

Para może sprawdzić swoje imiona dla żartu, a osoba zakochana po cichu może wpisać imię kogoś, kto jest jej kraszem. Wynik widzi tylko osoba przy ekranie, bo nic nie trafia na serwer, więc ani druga połówka, ani krasz się o nim nie dowiedzą. Panel „Porównaj jedno imię z kilkoma” sprawdza jedno imię z całą listą imion.

Przycisk „Kopiuj wynik” kopiuje linijkę z wynikiem i linkiem, więc łatwo udostępnić wynik na czacie. Imiona są w linku po znaku #. Standard RFC 3986 w punkcie 3.5 opisuje tę część adresu jako obsługiwaną wyłącznie przez przeglądarkę, więc nie trafia ona na serwer.

Inną grę dla grupy przy jednym telefonie daje zgadywanka „Kim jestem?”.