Reactietijd test

Elke poging begint met een druk van jou, waarmee je de klok klaarzet. Na een willekeurige wachttijd verschijnt het signaal. Het spel meet vanaf het begin van het schermbeeld waarin het signaal getekend wordt tot het tijdstempel dat de browser aan je druk geeft. Dat verschil is je reactietijd. Als de ronde klaar is, rekent het spel de uitslag uit.

Een ronde telt 5 of 10 gemeten reacties; 5 is de standaard. Je drukt met een tik of klik op het reactievlak, of met een toets. Is het vlak geselecteerd, dan start de spatiebalk de ronde. Daarna telt elke toets als druk, behalve Tab, Esc en toetsen als Shift en Ctrl. Esc stopt de ronde.

Het signaal is een visuele prikkel, behalve in de geluidsvorm, waar je op een piep reageert. Wat het spel meet, is een bewuste druk en geen reflex: een reflex gaat vanzelf, terwijl je hier zelf besluit te drukken. Bij elke reactie toont de uitslag waarmee je drukte: muis, aanraking, pen of toets.

Een voorbeeld met verzonnen tijden, dus geen norm. Iemand reageert in vijf pogingen na 312 ms, 268 ms, 295 ms, 241 ms en 289 ms. Samen is dat 1.405 ms, en gedeeld door 5 geeft dat een gemiddelde van 281 ms. De middelste tijd, als je ze op volgorde legt, is 289 ms.

In 281 ms rijdt een auto bij 50 km/u 3,9 m en bij 130 km/u 10,1 m. Die twee afstanden toont het spel ook onder je eigen uitslag.

In de standaardvorm is het vlak rood, net als een stoplicht, en wordt het groen na een wachttijd die je niet kunt voorspellen.

Die wachttijd ligt tussen 1,5 s en 4,5 s, in stappen van 10 ms, en wordt voor elke poging opnieuw getrokken. Zo valt het moment niet af te tellen. Dat de wachttijd uitmaakt, zagen Woods en collega's in 2015 in Frontiers in Human Neuroscience: na hun kortste wachttijd reageerden mensen ongeveer 15% trager.

Wie drukt voordat het vlak groen is, heeft te vroeg geklikt, en dat telt als valse start. Een druk binnen 100 ms na het signaal geldt ook zo, omdat zo'n druk eerder op het moment gokt dan op het signaal reageert.

Dezelfde grens gebruikt de atletiek. Volgens de technische regels van World Athletics, in de versie van 1 juli 2026, wijst een reactietijd van minder dan 0,100 s op een mogelijke valse start. Precies 100 ms telt in dit spel dus nog als reactie.

Een valse start telt mee in je uitslag, en de poging komt opnieuw met een nieuwe wachttijd. Druk je binnen 2 s na het signaal helemaal niet, dan is de poging gemist; ook die wordt geteld en herhaald. Zo bevat je gemiddelde alleen echte reacties.

Naast rood naar groen heeft het spel drie vormen met elk een ander signaal: startlichten, een piep en een go/no-go-taak.

Rood naar groen, de startlichten en de geluidsvorm meten een enkelvoudige reactietijd: één signaal en één antwoord. Bij een keuzereactietijd zijn er meer signalen, elk met een eigen knop. De go/no-go-taak zit daartussen, met één knop en twee signalen, waarvan je er maar op één drukt.

Startlichten

Bij de startlichten gaat het eerste van vijf rode lichten aan 0,7 s nadat je de poging start, en daarna elke 1 s het volgende. Na het laatste licht blijven ze een willekeurige tijd van 0,2 s tot 3 s branden. Dan gaan ze tegelijk uit, en dat is je signaal. Die wachttijd na het laatste licht is de keuze van deze site.

Geluid

In de geluidsvorm blijft het scherm hetzelfde, en je drukt zodra je een piep hoort: een toon van 1.000 Hz die 150 ms duurt. De klok start op het moment dat de browser meldt dat de piep de luidsprekers bereikt. Dat tijdstip komt uit de Web Audio API, de W3C-aanbeveling voor geluid in de browser.

Met de knop voor een testpiep hoor je vooraf of het geluid werkt. Draadloze koptelefoons kunnen vertraging toevoegen die de browser niet altijd helemaal doorgeeft.

Over de auditieve reactietijd schreven Jain en collega's in 2015 dat 120 eerstejaars geneeskundestudenten sneller reageerden op een geluidsprikkel dan op licht. In een browser komt de vertraging van het geluidspad erbij. Daarom gelden voor geluid dezelfde klassen als voor licht.

Go/no-go

In de go/no-go-taak druk je bij een groene cirkel en houd je je in bij een rood kruis. Op elk go-signaal komen 0,4 stopsignalen: 2 in een ronde van 5 en 4 in een ronde van 10. Ze staan door elkaar, nooit als eerste en nooit twee achter elkaar, en blijven 1 s staan.

Druk je toch op een stopsignaal, dan telt dat als ingedrukt stopsignaal en gaat de ronde door. Voor je beste tijd telt een go/no-go-ronde alleen als je elk stopsignaal hebt ingehouden. Omdat elke druk hier een beslissing vraagt, liggen de klassen 50 ms hoger.

Een reactie onderdrukken die vanzelf opkomt, staat ook centraal in de Stroop-test, daar met kleurwoorden in een botsende inkt.

Een gemiddelde onder 250 ms is in dit spel snel en onder 200 ms uitzonderlijk, terwijl 250 ms tot 350 ms gangbaar is.

Die klassen zijn een eigen indeling van deze site. Ze liggen rond de mediaan van 304 ms, met een standaarddeviatie van 69 ms, die het team van Passell in 2021 in Behavior Research Methods publiceerde. Dat cijfer kwam van 30.747 mensen die online een vlak van rood naar groen zagen springen, elk op een eigen apparaat. Voor go/no-go ligt elke grens 50 ms hoger.

Naast het gemiddelde toont de uitslag de mediaan, je beste tijd en de spreiding. De mediaan is de middelste tijd van je pogingen op volgorde. De spreiding is de standaarddeviatie van je tijden, berekend als steekproef: hoe ver ze doorgaans van het gemiddelde liggen. Een kleine spreiding betekent dat je pogingen dicht bij elkaar lagen.

Samengevat werkt het zo. In deze reactietest online druk je zo snel mogelijk op een signaal: een vlak dat groen wordt, lichten die uitgaan, een groene cirkel of een piep. Het spel meet elke reactie in milliseconden, vanaf het beeld met het signaal tot je druk. Na 5 of 10 pogingen krijg je je gemiddelde, mediaan, snelste tijd en spreiding. Een gemiddelde onder 250 ms valt hier in de klasse snel, onder 200 ms in uitzonderlijk, en 250 ms tot 350 ms is gangbaar. Die grenzen zijn van deze site zelf, gelegd tegen een webmediaan van 304 ms bij 30.747 mensen. Scherm, muis en browser tellen er tijd bij op, dus tijden van verschillende apparaten zijn niet zomaar te vergelijken.

Elke tijd uit een browser bevat naast je reactie ook de vertraging van je apparaat. De schermvertraging zit in het tekenen van het signaal, de invoervertraging in de muis, het toetsenbord of het aanraakscherm dat je druk doorgeeft.

Reimers en Stewart maten dat in 2015 op 19 Windows-systemen: webtijden vielen 30 ms tot 100 ms te lang uit, afhankelijk van het systeem. Binnen één systeem was de spreiding meestal kleiner dan 10 ms. Een vaste vertraging schuift dus al je tijden op, maar verandert de verschillen tussen je pogingen nauwelijks.

Pronk, Wiers, Molenkamp en Murre lieten in 2020 een robot drukken, met één apparaat per systeem. De tijden waren steeds te lang. In Safari op iOS was dat gemiddeld 58 ms en in Chrome op Windows 69 ms. In Chrome op Android ging het om 70 ms, in Safari op macOS om 133 ms.

Dezelfde webtest van Passell liet zien dat mensen op een mobiel apparaat, vooral een Android-telefoon, significant trager uitkwamen dan op een laptop of desktop. In het lab van de groep rond Woods voegde het lcd-scherm 11,0 ms toe en de muis 6,8 ms. Zonder die vertraging daalde hun gemiddelde van 231 ms naar 213 ms.

De verversingssnelheid van je scherm speelt ook mee. Een scherm van 60 Hz tekent elke 16,7 ms een nieuw beeld, en een signaal verschijnt pas bij het volgende beeld. Het spel start de klok bij het begin van dat beeld.

Eén trage uitschieter, bijvoorbeeld als je even wegkijkt, trekt het gemiddelde omhoog, maar verschuift de mediaan nauwelijks. Daarom staan ze in de uitslag naast elkaar. Tijden van verschillende apparaten zijn niet zomaar te vergelijken, tijden op één apparaat wel.

Theorieboeken en de ANWB rekenen voor de reactieafstand met een reactietijd van ongeveer 1 s. Bij 50 km/u rijdt een auto in die tijd al 13,9 m.

De ANWB noemt dat stuk de reactieweg: bij 120 km/u ben je in een seconde al 33 m verder, en pas dan begint een alerte bestuurder te remmen. Je stopafstand is volgens de ANWB de optelsom van je reactieweg en je remweg. In de volksmond heet die eerste tijd de schrikseconde. Het is een vuistregel, geen wettelijk cijfer en geen norm van het CBR.

Met 1 s rijdt een auto bij 130 km/u 36,1 m voordat het remmen begint, en met 250 ms is dat 9,0 m.

Een tijd uit dit spel is niet je reactieafstand in het verkeer. Achter het stuur komen het opmerken van het gevaar, de beslissing, het verplaatsen van je voet en het aanspreken van de remmen erbij. De vuistregel van ongeveer 1 s dekt dat allemaal. Onder je uitslag toont het spel de afstand bij de limiet binnen de bebouwde kom en de hoogste limiet op de autosnelweg.

Reactieafstand en remweg samen, met de vuistregels uit de theorieboeken, rekent de remweg calculator uit.

Rijbewijs en CBR: geen reactietest met een tijdgrens

De Regeling eisen geschiktheid 2000 legt de medische eisen voor rijgeschiktheid vast. Ze noemt geen reactietest en geen grens in milliseconden; zelfs het woord reactietijd komt er niet in voor.

Het CBR beslist over de geschiktheid op grond van de aantekening van de keurend arts, eventueel aangevuld met een geneeskundig verslag en zo nodig een specialistisch rapport. Vindt het CBR een rijtest nodig, dan schakelt het een deskundige in. Volgens het CBR onderzoekt die rijtest of je veilig kunt rijden met je aandoening of beperking, en let het daarbij op zien, denken of doen.

Een rijtest is dus een rit in het verkeer, geen meting op een scherm. Dit spel is geen CBR-test, bootst die niet na en zegt niets over je rijgeschiktheid.

De startlichten van het spel volgen de start in de autosport, met rode lichten die een voor een aangaan en daarna tegelijk uitgaan.

Volgens het sportreglement van de FIA voor de Formule 1, in de uitgave van 1 oktober 2026, gaan vijf rode lichten met tussenpozen van 1 s aan. Hoe lang het daarna duurt tot alle lichten uitgaan, bepaalt volgens artikel B5.7.2 alleen de vaste starter.

Het reglement noemt daarvoor geen bereik en zegt ook niet dat die tijd willekeurig is. De 0,2 s tot 3 s in dit spel zijn dus de keuze van deze site.

Een coureur maakt een valse start als de auto beweegt voordat de lichten uit zijn. Het reglement meet dat niet met een reactietijd: een transponder in de auto meldt wanneer die voor het eerst beweegt. Een grens in milliseconden staat er niet in.

In de atletiek bestaat zo'n grens wel: de 0,100 s van World Athletics. Lipps, Galecki en Ashton-Miller bekeken in 2011 in PLoS ONE de starts van 425 sprinters op de Olympische Spelen van Beijing. Het gemiddelde van ieders snelste reactie was 166 ms bij de mannen en 189 ms bij de vrouwen.

Die sprinters reageerden op een startschot vanuit startblokken. Hun tijden zijn daarom niet te vergelijken met een druk op een scherm, waar het apparaat zijn eigen vertraging toevoegt.

Het spel bewaart per vorm je beste gemiddelde en daarnaast je laatste 10 rondes, alleen in de lokale opslag van deze browser.

Met de knop Mijn uitslagen wissen haal je ze weg, en niets wordt verstuurd. De link van de pagina bevat alleen de vorm en het aantal reacties, zoals ?mode=lights&tries=10. Uitslag kopiëren zet een regel tekst met die link op het klembord.

Een training met een schema zit er niet in. Het spel meet alleen; of oefenen je reactietijd buiten het spel verandert, laat het niet zien. Wel zie je hoe je rondes onderling verschillen.

Het spel registreert alleen je druk. Of je moe bent, kort hebt geslapen of met je hoofd ergens anders zit, weet het niet, dus vermoeidheid en slaap staan niet in de uitslag. Over concentratie in het verkeer schrijft de SWOV dat afgeleide automobilisten vaak trager reageren. Bij handsfree bellen is die vertraging volgens de SWOV ongeveer even groot als met de telefoon in de hand.

Het aantal klikken per seconde, in plaats van de tijd tot één druk, meet de CPS-test.