Licznik punktów do padla

Wynik meczu prowadzi się dwoma dużymi przyciskami, po jednym dla każdej pary. Dotknięcie przycisku daje punkt tej parze, a tablica wyników od razu pokazuje wygrane sety, gemy i bieżący stan gema. Kropka przy nazwie oznacza parę serwującą. Wiersz pod tablicą podaje, kto i skąd serwuje następny punkt: z prawej, z lewej albo na stronę wybraną przez odbierających.

Punkty w gemie liczy się 0, 15, 30, 40 albo AD, a w tie-breaku zwykłymi liczbami. Plakietki ostrzegają o break poincie, piłce setowej i piłce meczowej. Po każdym punkcie pojawia się krótki komunikat: gem, set, tie-break, zmiana stron albo koniec meczu. Przycisk „Cofnij” usuwa ostatni punkt i działa dowolnie wiele razy, więc cofnięcie punktu naprawia każde pomyłkowe dotknięcie. „Nowy mecz” czyści wynik dopiero po drugim dotknięciu, a nazwy par, format i opcje zostają na kolejną grę.

Mecz zapisuje się w pamięci lokalnej tej przeglądarki. Odświeżenie strony, zablokowany ekran albo zamknięta karta nie kasują wyniku, a żadne dane nie trafiają na serwer. Szczegóły opisuje polityka prywatności.

Trzy opcje zmieniają sposób pracy licznika. Pierwsza czyta wynik na głos po polsku, zaczynając od punktów pary serwującej, o ile przeglądarka ma syntezator mowy. Druga prosi przeglądarkę, by ekran nie gasł w trakcie meczu (Screen Wake Lock). Trzecia zamienia przyciski miejscami przy każdej zmianie stron, tak by odpowiadały ustawieniu par na korcie.

Format meczu trafia do adresu strony, więc „Kopiuj link” przenosi go na drugi telefon. Nazwy par i graczy do linku nie trafiają. Podobnie jak test CPS, całość działa w przeglądarce telefonu i komputera, bez aplikacji.

Punktacja w padlu jest taka sama jak w tenisie (PFP, Zasady gry w padla, Zasada 1). Pierwszy wygrany punkt w gemie to „15”, drugi „30”, trzeci „40”, a następny kończy gema. Wynik zero zapisuje się jako 0.

Gdy obie pary mają po 3 punkty, czyli stan 40:40, jest równowaga (po angielsku deuce). Według podstawowej reguły FIP para, która wygra wtedy punkt, ma przewagę, a kolejny wygrany punkt daje jej gema (FIP, Rules of Padel, Rule 1). Przegrana wymiana przy przewadze przywraca równowagę.

Set wygrywa para, która pierwsza zdobędzie 6 gemów z przewagą 2 gemów, na przykład 6:4. Przy 6:5 gra trwa dalej i może zakończyć się wynikiem 7:5, a przy stanie 6:6 o secie decyduje tie-break. Mecz toczy się zwykle do dwóch wygranych setów, czyli trwa najwyżej trzy sety.

Padel to debel: grają dwie pary, a każda osoba na korcie serwuje po kolei całego gema. Gem, set i mecz znaczą więc to samo co w tenisie, choć serwis wygląda inaczej, a kort otaczają ściany.

Przy stanie 40:40 reguły FIP dopuszczają trzy rozstrzygnięcia: grę na przewagi, punkt decydujący od razu albo punkt decydujący po 2 przewagach (FIP, Rule 1). Wybór należy do regulaminu turnieju albo do umowy par przed meczem.

Złoty punkt oznacza jeden punkt decydujący już przy pierwszej równowadze: kto go wygra, ten bierze gema. Para odbierająca wybiera, czy odbiera z prawej, czy z lewej strony, i po wyborze nie może się zamienić. Gdy gra mikst, odbiera osoba tej samej płci co osoba serwująca.

Star Point łączy obie tradycje. Najpierw gra się na przewagę, ale reguła dopuszcza tylko 2 przewagi. Jeśli po nich nadal nie ma gema, przy 3. równowadze rozgrywa się jeden punkt decydujący. Przy nim obowiązuje ta sama zasada wyboru strony co przy złotym punkcie.

Zgromadzenie Ogólne międzynarodowej federacji przyjęło tę regułę 28 listopada 2025 r., a obowiązuje ona od 1 stycznia 2026 r. (Międzynarodowa Federacja Padla, komunikat o nowej regule). Pierwszy turniej z nią ruszył 5 stycznia 2026 r. w Melbourne, a cykl Premier Padel gra nią od 9 lutego 2026 r. W Premier Padel, który przejął rolę dawnego World Padel Tour, jest obowiązkowa (Premier Padel Official Rulebook, art. 11.9).

Gdy liczba przewag jest ograniczona, licznik numeruje kolejne równowagi i przypomina, przy której z nich zapadnie decyzja. Przy punkcie decydującym podaje też, która para wybiera stronę odbioru.

Remis 6:6 w gemach kończy się tie-breakiem: wygrywa go para, która pierwsza zdobędzie 7 punktów z przewagą 2 punktów (FIP, Rule 1). W tie-breaku liczy się zwykłymi liczbami: zero, 1, 2 i dalej. Wygrany tie-break zamyka seta wynikiem 7:6.

Tie-break zaczyna osoba, na którą przypada kolejny serwis. Serwuje jeden punkt z prawej strony, a potem każda kolejna osoba serwuje po dwa punkty, zaczynając z lewej. W przykładzie A1 to osoba z pary A, która serwowała pierwszego gema seta.

Następnego seta zaczyna serwisem para, która nie serwowała pierwszego punktu tie-breaka, w przykładzie para B. W tie-breaku pary zamieniają się stronami co 6 punktów. Licznik pilnuje obu reguł sam.

Super tie-break to tie-break do 10 punktów, rozgrywany przy stanie 1:1 w setach zamiast trzeciego seta. Reguły FIP dopuszczają go jako jedną z form ostatniego seta, obok krótszego tie-breaka do 7 punktów (FIP, Rules of Padel, Rule 1).

Mecz rozstrzygnięty w ten sposób zapisuje się w statystykach jako „6:4 3:6 [10:8]”: pierwszy set 6:4, drugi 3:6, a decydujący tie-break 10:8. Jego wynik stoi w nawiasie kwadratowym, bo zastępuje cały set.

Trzeci set może też zostać rozegrany w pełni, z tie-breakiem przy 6:6. Jeśli pary tak ustalą przed meczem, gra się bez tie-breaka, aż jedna para odskoczy na 2 gemy (FIP, Rule 1). Menu pozwala też zastąpić ostatni set krótszą rozgrywką do 7 punktów.

Tekst FIP nie opisuje, kto serwuje w tej rozgrywce i kiedy pary zmieniają w niej strony. Licznik kontynuuje kolejność serwisu z meczu i zamienia pary stronami co 6 punktów, tak jak przy stanie 6:6 w secie.

Serwują na zmianę obie pary, po jednym gemie, a każdy gem serwisowy zaczyna się serwisem z prawej strony kortu (FIP, Rule 6.5). Po każdym punkcie osoba serwująca przechodzi na drugą stronę. Piłka ma trafić po przekątnej w pole serwisowe po drugiej stronie siatki.

Kolejność serwisu obejmuje wszystkie cztery osoby: A1, B1, A2, B2, potem znowu A1. Na początku każdego seta każda para sama decyduje, kto z niej serwuje pierwszy (FIP, Rule 6.8). Licznik pozwala zamienić tę kolejność przed pierwszym punktem seta, a potem jej pilnuje.

Ustawienie odbioru też jest stałe przez cały set: para odbierająca ustala na początku seta, kto przyjmuje serwis z prawej, a kto z lewej strony (FIP, Rule 8). W polskich zasadach PFP strony wymiany to serwujący i odbierający.

Przed meczem o pierwszym serwisie decyduje rzut monetą (FIP, Rule 4). Para, która go wygra, wybiera serwis, odbiór albo stronę kortu. Licznik rzuca monetą przy użyciu kryptograficznego generatora przeglądarki, a parę serwującą w pierwszym gemie wskazuje się w ustawieniach. Po secie bez tie-breaka pary dalej serwują na zmianę.

Zmiana stron przypada wtedy, gdy suma gemów w secie jest nieparzysta: 1, 3, 5, 7, 9 i 11 (PFP, Zasada 5). W tie-breaku pary zamieniają się stronami co 6 punktów.

Każda przerwa ma górny limit, taki sam w regułach FIP i w polskich zasadach (FIP, Rule 2; PFP, Zasada 2). Limit zależy od momentu w secie.

• Pierwsza zmiana stron w secie odbywa się bez przerwy.
• Każda następna zmiana stron w trakcie seta pozwala na przerwę do 90 sekund.
• Między setami przerwa trwa najwyżej 2 minuty, czyli 120 sekund.
• Zmiana stron w tie-breaku daje do 20 sekund.
• Między punktami przerwa trwa do 20 sekund.

Po każdej zamianie stron licznik wyświetla dozwoloną przerwę i przycisk minutnika. Minutnik odlicza czas, a na końcu telefon wibruje, jeśli przeglądarka na to pozwala.

Reguły FIP nie mówią wprost, czy tie-break liczy się jako gem przy zmianie stron. Licznik przyjmuje, że tak, więc po secie zakończonym 7:6 pary przechodzą na drugą stronę.

Polska Federacja Padla (PFP) jest członkiem Międzynarodowej Federacji Padla, czyli FIP (FIP, Polish Padel Federation). Jej strona z zasadami gry stwierdza: „Do spraw nieuregulowanych w niniejszym dokumencie, zastosowanie mają reguły Międzynarodowej Federacji Padla (FIP)”.

Polski tekst zasad jest starszy niż reguły FIP obowiązujące od 1 stycznia 2026 r., dlatego nie opisuje ani zasady Star Point, ani super tie-breaka. W tych sprawach rozstrzygają reguły FIP. Federacja nie publikuje własnego formatu meczu, więc liczbę setów i zasadę przy 40:40 ustala regulamin turnieju.

Menu „Format” ma 3 formaty. Domyślny to zasady FIP stosowane przez PFP: gra na przewagi i pełny trzeci set. Drugi łączy złoty punkt z super tie-breakiem, co spotyka się w lokalnych turniejach amatorskich. Trzeci to format Premier Padel z ograniczoną liczbą przewag.

Pozostałe ustawienia wybiera się ręcznie. Do wyboru są jeden set, mini set do 4 gemów, FAST4 i długi set do 9 gemów, każdy z własnym progiem tie-breaka. Cały mecz może też być jednym tie-breakiem do 10 punktów. Teksty reguł wymienia lista źródeł.

Długość spotkania wyznacza format, a nie zegar: reguły nie przewidują limitu czasu gry, tylko limity przerw. Grę skraca punkt decydujący przy pierwszej równowadze, przy którym gem trwa najwyżej 7 punktów, oraz tie-break w miejsce trzeciego seta.

Licznik mierzy czas od pierwszego do ostatniego punktu i pokazuje go w statystykach. Obok są wygrane punkty, punkty wygrane przy własnym serwisie, utrzymane gemy serwisowe, wykorzystane break pointy, wygrane punkty decydujące i najdłuższa seria punktów.

Licznik jest zbudowany dla debla. Gra pojedyncza nie ma osobnego trybu: imiona graczy wpisuje się wtedy jako nazwy par.

Poza zakresem są przerwy na żądanie, przerwy medyczne i czas na rozgrzewkę, a także błędy i powtórki serwisu. Licznik nie przekazuje wyniku na żywo na inne urządzenie ani nie wysyła go do systemów federacji lub aplikacji rezerwacji kortów. Nie obsługuje też setów zaczynanych od stanu 2:2.