Bruto netto berekenen

Bij een brutosalaris van € 3.500 per maand plus vakantiegeld verdien je € 45.360 per jaar. Daarop houdt de werkgever € 8.537,51 loonheffing in, zodat € 36.822,49 netto overblijft: gemiddeld € 3.068,54 per maand. Van elke bruto euro gaat 18,8% naar de Belastingdienst.

Anders dan in veel buurlanden komt er voor een gewone werknemer verder weinig van de loonstrook af. Premies voor werkloosheid en arbeidsongeschiktheid en de bijdrage voor de zorgverzekering betaalt de werkgever zelf. De loonheffing is daarmee de grootste en vaak enige wettelijke inhouding.

In het kort werkt de omrekening zo. Het brutojaarloon, inclusief vakantiegeld als dat erbovenop komt, gaat door de drie schijven van box 1: 35,75% tot € 38.883, 37,56% daarboven en 49,5% vanaf € 78.426 (Belastingdienst, 2026). Van die heffing gaan de algemene heffingskorting en de arbeidskorting af, maar alleen bij de werkgever die de loonheffingskorting toepast. Wat overblijft is de loonheffing, en het brutoloon min die loonheffing is het nettoloon. Omdat beide kortingen bij hogere inkomens worden afgebouwd, stijgt het ingehouden deel sneller dan de schijftarieven alleen doen vermoeden. Pensioenpremie, bijtelling voor een auto van de zaak en toeslagen blijven buiten deze berekening; die verschillen per persoon. Voor een werknemer onder de AOW-leeftijd zonder zulke posten ligt de uitkomst dicht bij de loonstrook over het hele jaar.

Loonheffing is de verzamelnaam voor loonbelasting en premie volksverzekeringen. Die premies, voor de AOW, de Anw en de Wlz, bedragen samen 27,65% en worden alleen over het inkomen in de eerste schijf geheven. Van het gecombineerde tarief in die schijf is daardoor maar 8,1% echte belasting.

Elk tarief geldt alleen voor het deel van het jaarinkomen binnen die schijf. De werkgever rekent met tabellen die de Belastingdienst uit deze jaarberekening afleidt: voor gewoon loon uit werk is dat de witte tabel.

Van de berekende heffing gaan twee heffingskortingen af. De algemene heffingskorting bedraagt maximaal € 3.115 (Belastingdienst, heffingskortingen 2026). Boven € 29.736 volgt afbouw met 6,4% van het meerdere, tot de korting vanaf € 78.426 verdwenen is.

De arbeidskorting beloont werken: ze groeit met het arbeidsinkomen tot maximaal € 5.685 bij € 45.592, en neemt daarna af met 6,51% tot nul bij € 132.920. Bij een jaarinkomen van € 45.360 is de algemene heffingskorting € 2.115,38 en de arbeidskorting € 5.680,54.

Door die afbouw stijgt de marginale druk in het middensegment: een loonsverhoging kost daar niet alleen het schijftarief maar ook een stukje korting. Wie bij meerdere werkgevers tegelijk werkt, laat de loonheffingskorting bij één werkgever toepassen. Bij de andere wordt dan meer ingehouden, wat in de aangifte inkomstenbelasting weer wordt verrekend.

Werknemers hebben recht op vakantiebijslag van minimaal 8% van het brutoloon, meestal uitbetaald in mei of juni. In vacatures staat het maandsalaris vaak zonder dit bedrag, dus het jaarloon is hoger dan twaalf keer het maandbedrag.

De grondslag is het brutoloon zonder winstdeling en vergelijkbare bonussen. Alleen bij een salaris boven drie keer het minimumloon mogen werkgever en werknemer schriftelijk een lager percentage of geen vakantiegeld afspreken; kies in dat geval de optie waarbij het al inbegrepen is.

Over het vakantiegeld zelf houdt de werkgever loonheffing in volgens de tabel bijzondere beloningen, met een percentage dat past bij het jaarloon. Daardoor ziet de loonstrook van die maand er anders uit dan een jaarberekening zou doen vermoeden, maar over het hele jaar komt de inhouding dicht bij de uitkomst hier.

De werknemersverzekeringen, zoals de WW en de WIA, en de inkomensafhankelijke bijdrage Zvw komen voor een gewone werknemer volledig voor rekening van de werkgever. Ze staan hooguit ter informatie op de loonstrook en verlagen het nettoloon niet.

Voor de werkgever kost een baan dus aanzienlijk meer dan het brutosalaris. Wie loonkosten vergelijkt met wat er netto overblijft, ziet het verschil tussen die twee bedragen vooral aan de kant van de werkgever ontstaan. Voor wie wil nagaan welke maandlast van een lening bij het nettoloon past, rekent de rekenhulp voor een lening ook terug vanaf een maandbedrag.

De tabel zet vijf maandsalarissen naast elkaar en laat zien hoe het ingehouden aandeel oploopt naarmate het brutoloon stijgt.

Het ingehouden aandeel loopt snel op zodra het inkomen de tweede schijf bereikt en de kortingen worden afgebouwd. Boven € 78.426 geldt het toptarief van 49,5%, en blijft van elke extra euro ongeveer de helft over.

Bij lage salarissen valt de inhouding juist mee. Daar zijn de kortingen zo groot dat ze een flink deel van de heffing in de eerste schijf wegstrepen, en onder een bepaald inkomen blijft er helemaal niets in te houden over.

Een aantal posten op een echte loonstrook zit niet in deze uitkomst, omdat ze per werknemer of per werkgever verschillen.

• De pensioenpremie van de werknemer, die per pensioenfonds verschilt en vóór de loonheffing wordt ingehouden.
• Werknemers die de AOW-leeftijd hebben bereikt, want zij betalen geen AOW-premie en hebben lagere tarieven en kortingen.
• De 30%-regeling voor werknemers uit het buitenland, die een deel van het loon onbelast laat.
• De bijtelling voor een auto van de zaak, onbelaste reiskostenvergoedingen en andere vergoedingen. Wat een rit zelf aan brandstof of stroom kost, laat de rekenhulp voor brandstofkosten zien.
• Toeslagen en andere regelingen die van het verzamelinkomen afhangen, zoals huurtoeslag.

De loonstrook toont per periode het brutoloon, de ingehouden loonheffing en het uitbetaalde bedrag. Na afloop van het jaar geeft de jaaropgaaf het totaal, dat de Belastingdienst ook vooraf invult in de aangifte inkomstenbelasting.

In die aangifte wordt de algemene heffingskorting berekend over het verzamelinkomen, inclusief ander inkomen dan loon. Wie naast een baan spaargeld, een eigen woning of een tweede inkomen heeft, kan daardoor geld terugkrijgen of moet bijbetalen, ook als de loonheffing precies klopte.

Voor een vergelijking met de ondergrens: het wettelijk minimumloon voor werknemers van 21 jaar en ouder is volgens de Rijksoverheid € 14,71 per uur vanaf 1 januari en € 14,99 vanaf 1 juli 2026.